இமயமலையின் மடியில் அமைந்துள்ள நேபாளம், உலகின் மிக அழகான இயற்கைப் பகுதிகளில் ஒன்றாகும். பனிமலைகள், ஆறுகள், பள்ளத்தாக்குகள், காடுகள் என இயற்கை வளம் நிறைந்த இந்த நாடு, தற்போது மிகப்பெரிய இயற்கைப் பேரிடரை எதிர்கொண்டுள்ளது.
ஆகஸ்ட் 2026இல் நேபாளத்தின் வடக்குப் பகுதிகளில் ஏற்பட்ட திடீர் வெள்ளம் மற்றும் நிலச்சரிவுகள் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக ரசுவா மாவட்டம் மற்றும் போதே கோஷி, திரிசூலி போன்ற ஆற்றுப்பகுதிகளில் ஏற்பட்ட நீர்ப்பெருக்கு வீடுகள், பாலங்கள், சாலைகள் மற்றும் பிற கட்டமைப்புகளை சேதப்படுத்தியுள்ளது. நூற்றுக்கணக்கானோர் உயிரிழந்துள்ளதுடன், பலர் காணாமல் போயுள்ளனர். மீட்புப் பணிகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.
இந்தச் சம்பவத்தை வெறும் “வெள்ளப் பேரழிவு” என்று கடந்து செல்ல முடியாது. இது இயற்கையின் சக்தியையும், மனித சமுதாயத்தின் பலவீனத்தையும், அதே நேரத்தில் நமது பொறுப்புகளையும் நினைவூட்டும் ஒரு மிகப்பெரிய எச்சரிக்கையாகும்.
வெள்ளம் ஏன் ஏற்பட்டது?
இத்தகைய பேரழிவுகளுக்கு ஒரே ஒரு காரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவது சரியானதல்ல. மிகக் கடுமையான மழைப்பொழிவு, மலைப்பகுதிகளில் ஏற்படும் நிலச்சரிவு, பனிப்பாறைகள் மற்றும் பனிப்பாறை ஏரிகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் போன்ற பல காரணிகள் ஒன்றிணைந்து திடீர் வெள்ளத்தை உருவாக்கக்கூடும்.
இமயமலைப் பகுதியில் பனிப்பாறைகள் மற்றும் பனிப்பாறை ஏரிகள் மிகவும் உணர்திறன் கொண்ட இயற்கை அமைப்புகளாக உள்ளன. வெப்பநிலை அதிகரிப்பு, பனிப்பாறை உருகுதல், கனமழை மற்றும் நிலச்சரிவு போன்ற நிகழ்வுகள் சில நேரங்களில் இயற்கையான நீர்த்தேக்கங்களின் சமநிலையை பாதிக்கின்றன.
ஒரு மலைப்பகுதியில் நிலச்சரிவு ஏற்பட்டு ஆற்றின் ஓட்டம் தற்காலிகமாக தடுக்கப்பட்டால், அதன் பின்னால் நீர் தேங்கலாம். அந்தத் தடுப்பு உடைந்து விட்டால், சேமிக்கப்பட்ட நீர் ஒரே நேரத்தில் கீழ்நோக்கி பாய்ந்து பேரழிவு வெள்ளத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
அதனால்தான் இமயமலைப் பகுதிகளில் பனிப்பாறைகள், ஏரிகள், ஆறுகள் மற்றும் மலைச்சரிவுகளை தொடர்ந்து கண்காணிப்பது மிகவும் அவசியம்.
காலநிலை மாற்றம் நமக்கு விடுக்கும் எச்சரிக்கை
இன்றைய உலகில் எந்த ஒரு இயற்கைப் பேரிடரையும் காலநிலை மாற்றத்திலிருந்து முற்றிலும் பிரித்துப் பார்க்க முடியாது. உலக வெப்பநிலை உயர்ந்து வரும் நிலையில், பனிப்பாறைகள் வேகமாக உருகுதல், மழைப்பொழிவு முறைகளில் மாற்றம், மிகக் குறுகிய காலத்தில் அதிக அளவு மழை பெய்தல் போன்ற நிகழ்வுகள் பல பகுதிகளில் அதிகரித்து வருகின்றன.
இமயமலைத் தொடரில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் இந்தியா, நேபாளம், பூடான், பாகிஸ்தான், சீனா உள்ளிட்ட பல நாடுகளின் நீர்வளத்தையும் பாதிக்கக்கூடியவை. இமயமலையில் உருவாகும் பல முக்கிய ஆறுகள் கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையுடன் தொடர்புடையவை.
எனவே இது ஒரு நாட்டின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல. இது தெற்காசியாவின் ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடைய பிரச்சினையாகும்.
இயற்கை பேரழிவா? மனித தவறுகளும் காரணமா?
வெள்ளம் இயற்கையான நிகழ்வாக இருக்கலாம். ஆனால் வெள்ளம் பேரழிவாக மாறுவதில் மனித செயல்பாடுகளும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
மலைப்பகுதிகளில் திட்டமிடப்படாத கட்டுமானங்கள், காடுகள் அழிப்பு, ஆற்றங்கரைகளை ஆக்கிரமித்தல், இயற்கையான நீர்வழிகளை மாற்றுதல், சுற்றுச்சூழல் தாக்கத்தை போதுமான அளவு மதிப்பிடாமல் சாலைகள் மற்றும் கட்டமைப்புகளை அமைத்தல் ஆகியவை ஆபத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.
இயற்கை தனது பாதையில் செல்லும் போது அதற்குத் தடையாக நாம் கட்டமைப்புகளை உருவாக்கினால், ஒரு நாள் அதே இயற்கை அந்தத் தடைகளை உடைத்து செல்லும்.
எனவே வளர்ச்சி என்பது வெறும் சாலைகள், பாலங்கள், கட்டிடங்கள் கட்டுவதில் மட்டும் இல்லை. இயற்கையைப் புரிந்து கொண்டு, அதனுடன் இணைந்து வாழ்வதே உண்மையான நிலையான வளர்ச்சி.
அரசுகளின் பொறுப்பு என்ன?
இத்தகைய பேரிடர்களை முழுமையாகத் தடுக்க முடியாமல் போகலாம். ஆனால் உயிரிழப்புகளை கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். அதற்காக அரசுகள் பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
- முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை அமைப்புகள்
ஆற்றின் நீர்மட்டம், மழைப்பொழிவு, நிலச்சரிவு அபாயம், பனிப்பாறை ஏரிகளின் நீர்மட்டம் போன்றவற்றை கண்காணிக்கும் நவீன தொழில்நுட்ப அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். ஆபத்து கண்டறியப்பட்டவுடன் மலைப்பகுதிகளில் வசிக்கும் மக்களுக்கு உடனடியாக எச்சரிக்கை சென்றடைய வேண்டும்.
- ஆபத்தான பகுதிகளை அடையாளம் காணுதல்
வெள்ளம் மற்றும் நிலச்சரிவு ஏற்படக்கூடிய பகுதிகள் அறிவியல் அடிப்படையில் வரைபடமிடப்பட வேண்டும். அத்தகைய பகுதிகளில் குடியிருப்புகள், பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் போன்ற முக்கிய கட்டமைப்புகளை அமைப்பதில் கடுமையான விதிமுறைகள் இருக்க வேண்டும்.
- பேரிடர் பயிற்சி
பேரிடர் ஏற்பட்ட பிறகு மீட்புக் குழுக்களை அனுப்புவது மட்டும் போதாது. மக்களுக்கே பேரிடர் நேரத்தில் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். பள்ளிகளில் பேரிடர் பாதுகாப்புப் பயிற்சிகள் நடத்தப்பட வேண்டும். கிராமங்கள் மற்றும் நகரங்களில் அவசரகால வெளியேற்றப் பாதைகள் குறித்து மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டும்.
- வலுவான கட்டமைப்புகள்
பாலங்கள், சாலைகள் மற்றும் கட்டிடங்கள் வெள்ளம் மற்றும் நிலச்சரிவு அபாயத்தை கருத்தில் கொண்டு கட்டப்பட வேண்டும். இயற்கை பேரிடர்களைத் தாங்கக்கூடிய கட்டுமானத் தரநிலைகள் கடுமையாகப் பின்பற்றப்பட வேண்டும்.
நமது பொறுப்பு என்ன?
பேரிடர் நடந்த பிறகு அரசுகளை மட்டும் குறை கூறுவது எளிது. ஆனால் பொதுமக்களாகிய நமக்கும் பொறுப்பு உள்ளது. நாம் இயற்கையை பாதுகாக்க வேண்டும். காடுகளை அழிப்பதைத் தடுக்க வேண்டும். ஆறுகள், ஏரிகள், நீர்நிலைகளில் குப்பைகளை கொட்டக்கூடாது. ஆற்றங்கரைகளை ஆக்கிரமிக்கக் கூடாது. “என்னால் மட்டும் என்ன மாற்றம் ஏற்படும்?” என்ற எண்ணத்தை நாம் கைவிட வேண்டும்.
ஒரு மரத்தை பாதுகாப்பதும், ஒரு ஆற்றை சுத்தமாக வைத்திருப்பதும், ஒரு குழந்தைக்கு சுற்றுச்சூழல் விழிப்புணர்வை கற்றுக் கொடுப்பதும் எதிர்கால தலைமுறைக்கான மிகப்பெரிய முதலீடாகும்.
பேரிடர் நேரத்தில் மனிதநேயம்
வெள்ளம், நிலநடுக்கம், புயல் போன்ற பேரிடர்களுக்கு எல்லைகள் கிடையாது. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள், எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், எந்த மொழியைப் பேசுகிறார்கள் என்பதைக் கேட்டு இயற்கை தாக்குவதில்லை. அதேபோல் மனிதர்களும் பேரிடர் நேரத்தில் எல்லைகளைக் கடந்து உதவ வேண்டும்.
பேரிடர் நேரத்தில் ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றுவது எந்த அரசியல் அல்லது பொருளாதார கணக்கீட்டையும் விட உயர்ந்த மனிதநேயச் செயல்.
சமூக ஊடகங்களில் நமது கடமை
இன்றைய காலத்தில் பேரிடர் நேரத்தில் தகவல் பரவல் மிக வேகமாக நடைபெறுகிறது. ஆனால் அதே வேகத்தில் தவறான தகவல்களும் பரவுகின்றன. உறுதிப்படுத்தப்படாத உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகள், பழைய புகைப்படங்கள், போலியான மீட்பு செய்திகள் போன்றவற்றை பகிர்வது பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு மேலும் துயரத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
எனவே நாம் செய்ய வேண்டியது:
- உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தகவல்களை மட்டுமே பகிர வேண்டும்.
- பழைய புகைப்படங்களை புதிய பேரிடர் புகைப்படங்களாக பகிரக்கூடாது.
- காணாமல் போனவர்கள் குறித்த உறுதிப்படுத்தப்படாத தகவல்களை பரப்பக்கூடாது.
- நம்பகமான அரசு மற்றும் செய்தி நிறுவனங்களின் தகவல்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும்.
- உதவி தேவைப்படுபவர்களின் தனியுரிமையை மதிக்க வேண்டும்.
தகவலை பகிர்வதற்கு முன் ஒரு நிமிடம் சிந்திப்பதும் ஒரு சமூகப் பொறுப்பே.
சுற்றுலாப் பயணிகளின் கடமை
நேபாளம் போன்ற மலை நாடுகளுக்கு சுற்றுலா மற்றும் யாத்திரைக்காகச் செல்லும் மக்கள், இயற்கை அபாயங்களைப் பற்றி முன்கூட்டியே அறிந்து கொள்ள வேண்டும். பயணத்திற்கு முன் வானிலை நிலவரம், உள்ளூர் நிர்வாகத்தின் எச்சரிக்கை, சாலை நிலை, வெள்ளம் மற்றும் நிலச்சரிவு அபாயம் ஆகியவற்றை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
“பயணம் திட்டமிட்டுவிட்டோம்; எப்படியும் செல்ல வேண்டும்” என்ற மனநிலை ஆபத்தானது. இயற்கை எச்சரிக்கும்போது பயணத் திட்டத்தை மாற்றுவது தோல்வி அல்ல. அது உயிரைக் காப்பாற்றும் அறிவார்ந்த முடிவு.
இந்தியாவுக்கான முக்கிய பாடம்
நேபாளத்தில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த வெள்ளம் இந்தியாவுக்கும் ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையாகும். இமயமலைப் பகுதிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் இந்தியாவின் வடக்கு மாநிலங்களிலும் வெள்ளம் மற்றும் நிலச்சரிவு அபாயம் உள்ளது.
எனவே இந்தியாவும் மலைப்பகுதி கண்காணிப்பை வலுப்படுத்த வேண்டும். ஆறுகளின் நீர்மட்டத்தை நிகழ்நேரத்தில் கண்காணிக்க வேண்டும். நிலச்சரிவு அபாயப் பகுதிகளை அறிவியல் ரீதியாக அடையாளம் காண வேண்டும். உள்ளூர் மக்களுக்கான எச்சரிக்கை அமைப்புகளை மேம்படுத்த வேண்டும். சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடுகளை முறையாக நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். பேரிடர் மீட்புப் படைகளின் திறனை தொடர்ந்து மேம்படுத்த வேண்டும்.
குறிப்பாக இமயமலைப் பகுதியில் வளர்ச்சித் திட்டங்களை மேற்கொள்ளும்போது “வளர்ச்சி வேண்டுமா? வேண்டாமா?” என்பதல்ல கேள்வி. “இயற்கையை அழிக்காமல் வளர்ச்சியை எவ்வாறு உருவாக்குவது?” என்பதே கேள்வியாக இருக்க வேண்டும்.
நாடுகள் ஒன்றிணைய வேண்டிய நேரம்
இமயமலை ஒரு நாட்டின் சொத்து அல்ல. அதன் பனிப்பாறைகள், ஆறுகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் பல நாடுகளின் வாழ்க்கையுடன் இணைந்துள்ளன. எனவே நேபாளம், இந்தியா, பூடான், சீனா உள்ளிட்ட நாடுகள் பேரிடர் முன்னெச்சரிக்கை மற்றும் தகவல் பகிர்வில் அதிக ஒத்துழைப்பை உருவாக்க வேண்டும்.
மழைப்பொழிவு, ஆற்றின் நீர்மட்டம், பனிப்பாறை ஏரிகளின் நிலை, நிலச்சரிவு போன்ற முக்கிய தகவல்கள் தேவையான நேரத்தில் எல்லைகளைத் தாண்டி பகிரப்பட வேண்டும். ஒரு நாட்டில் ஏற்பட்ட அபாயத்தை மற்றொரு நாடு முன்கூட்டியே அறிந்துகொண்டால், ஆயிரக்கணக்கான உயிர்களை காப்பாற்ற முடியும்.
எதிர்கால தலைமுறைக்கான நமது கடமை
இன்று நாம் அனுபவிக்கும் இயற்கை வளங்கள் அனைத்தும் நமக்கு சொந்தமானவை அல்ல. அவை அடுத்த தலைமுறையிடமிருந்து நாம் கடன் வாங்கியவை. நாம் காடுகளை அழித்தால், அதன் விளைவுகளை நமது குழந்தைகள் சந்திக்க நேரிடும். நாம் ஆறுகளை மாசுபடுத்தினால், குடிநீருக்காக அடுத்த தலைமுறை போராட வேண்டியிருக்கும். நாம் காலநிலை மாற்றத்தை புறக்கணித்தால், எதிர்காலத்தில் இதைவிட அதிகமான பேரிடர்களை சந்திக்க வேண்டியிருக்கலாம். எனவே சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு என்பது அரசு மட்டுமே செய்ய வேண்டிய பணியல்ல. அது ஒவ்வொரு மனிதனின் கடமை.
நேபாளத்தில் ஏற்பட்டுள்ள வெள்ளப் பேரழிவு நமக்கு பல பாடங்களை கற்றுத் தருகிறது. இயற்கையை வெல்ல முடியாது. ஆனால் இயற்கையைப் புரிந்து கொண்டு அதனுடன் இணைந்து வாழ முடியும். பேரிடர்களை முற்றிலும் தடுக்க முடியாமல் போகலாம். ஆனால் அறிவியல், தொழில்நுட்பம், முன்னெச்சரிக்கை மற்றும் மனிதநேயத்தின் மூலம் உயிரிழப்புகளை குறைக்க முடியும்.
அரசுகளுக்கு பொறுப்பு உள்ளது. அதிகாரிகளுக்கு கடமை உள்ளது. விஞ்ஞானிகளுக்கு முக்கியப் பங்கு உள்ளது. ஊடகங்களுக்கு பொறுப்பு உள்ளது. பொதுமக்களுக்கும் கடமை உள்ளது. ஒரு பேரிடர் நடந்த பிறகு உதவுவது மனிதநேயம். பேரிடர் வருவதற்கு முன்பே அதைத் தடுக்க முயற்சிப்பது அறிவு. இயற்கையைப் பாதுகாப்பது நமது தலைமுறையின் மிகப்பெரிய கடமை. நேபாளத்தின் துயரம் அந்நாட்டின் துயரம் மட்டுமல்ல. அது நம் அனைவருக்கும் விடுக்கப்பட்ட ஓர் எச்சரிக்கை.
“இயற்கையைப் பாதுகாப்போம்; இயற்கையுடன் இணைந்து வாழ்வோம்; உயிர்களைக் காப்போம்.”
